ερωτικο hip-hop (2)

Προσπαθω να κρατηθω πανω σε βρωμικα και εφημερα κρεβατια να ξεχασω το κορμι σου μα ειναι ανωφελο ειναι ο πονος διπλος, αφου προδιδω την ψυχη μου, καταληγω να μισω το μυαλο και το κορμι μου, το δακρυ στεγνωνει και μενει μονο τα αναφυλιτα μου μεσα στο σκοταδι. Κανε κατι, μην ερθεις παλι στα ονειρα μου, ο μορφεας ψαχνει τροπο να σε φερει κοντα μου. Ετσι αστο να φυγει ονειρο ηταν και παει η καρδια μου στο χαρτι κυλλαει...σε συνανταει ξανα, μη με ξεχασεις σ'οποια αγκαλια και αν φτασεις να'χεις παντα ενα χωρο στην καρδια σου κρυφα, καλη χρονια χρονια γλυκια μου που ζουμε εδω σ΄ευχαριστω, που εχει μεινει κατι πισω να θυμαμαι οταν πινω, που για'μενα τα βραδια ειναι σαν το πρωτο λεπτο, οσα κομματια και να γραψω καπου εδω καταληγω...

ερωτικο hip-hop (1)

Η αναμνηση χαραζει την ψυχη και μου λειπεις, οσα ξεχασες αποψε σε θυμιζουν και ειναι εδω, να μου ομορφαινουν την μερα, εστω και αν δεν σε δω, εστω και αν δεν σ'αγγιζω εχω κατι ν'αγαπω, ειναι το χθες νωπο και φερει τ'ονομα σου και μου θυμιζει το πρωτο ξημερωμα στην αγκαλια σου, μου θυμιζει τ'αγγιγμα σου, μου θυμιζει το κορμι ,το προσωπο σου την φωνη και το χαμογελο σου. θελω να γραψω κομματια μονο για σ'ενα στομωνει η πενα αφου ολα αυτα που γραφω δεν αξιζουν γραμμενα. κρατα μονο τα καλυτερα και μην φοβασε και να ακους που και που χειμωνα αν θες να με θυμασε. τολμα καρδια μου κοιτα ψηλα στον ουρανο, ν'ανταμωσεις ολα αυτα πουτ σου αξιζουν και εγω θα ειμαι καπου εδω να σ'ακουμπαω με νοτες και στιχους, με ενα μπουκαλι κρασι, με δυο φιλους, το χαρτι και το στυλο, σ'αυτα τα βραδια που πισω με γυρνανε, σ'ενα κρυο γενναρη για να ποναω και να θυμαμαι, θα'χω μεσα μου βαθια ζεστη μια ημερομηνια,31/12/2003!

Κατάληψη

Το κείμενο που παραθέτω παρακάτω έχει μοιράστε σε όλους τους μαθητές των σχολείων της Κατερίνης!

Όλοι στον αγώνα
για δημόσιο και δωρεάν σχολείο

Συνεδριάζουμε την Κυριακή 12-10-2008 και ώρα 7:30 το απόγευμα στο εργατικό κέντρο Κατερίνης
για να οργανώσουμε τον αγώνα μας εναντία στα μετρά τους που πνιγούν το μέλλον και τα δικαιώματα μας.
Η χρονιά που πέρασε ήταν μια έντονη σε δράση και αγώνα χρονιά, αφού για άλλη μια φορά χιλιάδες μαθητές βρήκαν στους δρόμους για να απαντήσουν με τις κινητοποιήσεις τους στα αντιδραστικά μετρά της κυβέρνησης αλλά και στα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το κάθε σχολείο ξεχωριστά.
Φέτος που η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να υλοποιήσει όλους εκείνους τους νόμους που τα προηγούμενα χρονιά προσπαθούσε και που θιγούν τα συμφέροντα μας, που τα χρήματα για τα φροντιστήρια αυξάνονται, που ο ελεύθερος χρόνος μας μειώνετε, που ο δημιουργικός χρόνος για τέχνη και αθλητισμό είναι ανυπαρκτος,πρεπει να μας βρει μπροστά της, με τον αγώνα και τη δράση μας, στο δρόμο και στα σχολεία. Συσπειρωνόμαστε όλοι στο συντονιστικό αγώνα σχολείων της Πιερίας για να βάλουμε το δικό μας δίκιο πάνω από το δικό τους, τα δικά μας συμφέροντα πάνω από τα δικά τους γιατί εμείς αποφασίζουμε για το μέλλον μας και όχι εκείνοι που σκοπό έχουν να εξυπηρετήσουν μια χούφτα ανθρώπους και όχι την πλειοψηφία των νέων και του λαού.

οΛοΥσ ΣαΣ ΠρΟσΚαΛώ...

...στην έκθεση μου!
Πρώτα ήρθαν οι λέξεις και έπειτα τα κολάζ που θα τις συνόδευαν. Θραύσματα σκέψεων και εμπειριών. Εικόνων και αρώματα μνήμης. Όπως όταν αναποδογυρίζεις μια τσάντα και πέφτουν πράγματα, έτσι είπα να κάνω και με τις εικόνες του μυαλού μου επάνω σας. Τα κολάζ που δημιουργώ είναι ένα ποτ-πουρί από υπάρχουσες φωτογραφίες. Συνθέτω εικόνες με ετερόκλητα στοιχεία. Με την τεχνική αυτή, προσπαθώ να επεξεργαστώ οικείες εικόνες και να δημιουργήσω παράξενες αινιγματικές συνθέσεις που προκαλούνε κι αποσυντονίζουνε τη λογική. Τόσα ετερόκλητα στοιχεία μπερδεύουνε το μυαλό, παράγουνε παραισθήσεις και οπτική ποίηση.
Κάποιες φορές τα κολάζ παίρνουν την ιστορία στα χέρια τους και σαν graphic novels προτείνουν μια ιστορία χωρίς λέξεις μόνο με εικόνες. Άλλες πάλι συμπληρώνουν μια ιστορία που έχει ήδη γραφτεί σε κείμενο.
Επηρεασμένη από τα κινηματογραφικά κολάζ του Γκοντάρ σαν ιδεολογία και από την παλιά διπλοτυπία που επικρατούσε στα φιλμ νουάρ επιχείρησα να ανοίξω στην ψυχή μου άλλη μια πόρτα ή έστω μια μικρή χαραμάδα που θα μπορούσε να συνθλίψει τα σκοτάδια μου. Μακάρι και τα δικά σας.

Μια ευκαιρία για τον πλανήτη

Με σύνθημα "ας δώσουμε την ευκαιρία στον πλανήτη. Ας μπορέσει να «αναπνεύσει», σήμερα, 17 Σεπτεμβρίου, από 21:50 έως 22:00 οι άνθρωποι σ΄ολόκληρο τον κόσμο θα σβήσουν για 10 λεπτά όλα τα φώτα, όλες τις ηλεκτρικές συσκευές.

Το παρακάτω μήνυμα μεταδίδεται ηλεκτρονικά σ΄ολόκληρο τον κόσμο. Στην καμπάνια συμμετέχουν εκατομμύρια μπλόγκερς.

10 λεπτά αναπνοής για τη γη!!!
"Σκοτάδι στον κόσμο: Στις 17 Σεπτεμβρίου 2008 από 21:50 έως 22:00
ας σβήσουμε όλα τα φώτα, όλες τις ηλεκτρικές συσκευές
και ας δώσουμε την ευκαιρία στον πλανήτη μας να μπορέσει να «αναπνεύσει».

Εάν η συμμετοχή είναι μαζική, η εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να είναι τεράστια.
Μόνο 10 λεπτά, για να δούμε τι θα μπορούσε να συμβεί!

Ναι, θα είμαστε για λίγα λεπτά στο σκοτάδι μόνο με το φως ενός κεριού να μας φωτίζει,
μόνο με την αναπνοή μας και την ανάσα που δίνουμε στον πλανήτη μας.

Θυμηθείτε ότι η δύναμη είναι στην ενότητα
και ότι ίσως με τη συνδρομή του Internet
θα μπορέσουμε να κάνουμε το αποτέλεσμα ακόμα πιο μεγάλο!"

Το «παγκόσμιο μπλακ-άουτ» δεν γίνεται για πρώτη φορά. Τον περασμένο χρόνο στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, σε μια παρόμοιου είδους κίνηση είχαν συμμετάσχει πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι και χιλιάδες επιχειρήσεις.
Το μήνυμα έχει μεταφραστεί σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως και στα αραβικά, κινεζικά, τουρκικά, ρωσικά, εβραϊκά. Καλούνται όλοι να συμμετάσχουν, απλά κλείνοντας τους διακόπτες ηλεκτρικού στο σπίτι τους δέκα λεπτά πριν τις δέκα, στην τοπική ώρα της χώρας τους.

«Τέτοιες ενέργειες μπορούν να δημιουργήσουν ομάδες πίεσης των πολιτικών ηγετών, ώστε να αναλάβουν δράση ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος», αναφέρουν οι συμμετέχοντες. «Ωστόσο» τονίζουν, «ένα μπλακ-άουτ από μόνο του δεν αρκεί, εάν δεν συνοδευτεί από αλλαγή της νοοτροπίας μας απέναντι στη Γη που μας φιλοξενεί».

Η ζωη............

Η ζωη ειναι μια προκληση...Συναντησε την!!
Η ζωη ειναι τραγουδι...Τραγουδησε το!!
Η ζωη ειναι ενα ονειρο...Συνειδητοποιησε το!!
Η ζωη ειναι ενα παιχνιδι...Παιξτο!!
Ηζωη ειναι αγαπη...Απολαυσε την!!

Καταντια

Πως εχει γινει ετσι ο κοσμος που ζουμε?ποιος τον αλλαξε?μηπωςη αναγκη που εχουμε απο μικρα παιδια για ελευθερια?Η αισθηση αυτη που θελουμε να νιωθουμε οτι εχουμε δυναμη?Ανα ρωτιεμαι πολλες φορες,πως θα ηταν ο κοσμος μαςς χωρις μισος και ψεμματα(?)μπορω να βρω την ελπιδα?να ζωγραφισω οσα δεν ειδα?να μιλαω αισιοδοξα, να γινω πιξυδα?να δειχνω οχι να κρινω να λεω οχι!μπαινουν τωρα πλεον στο μυαλο μου νεοι στοχοι!θα αλλαξω τον κοσμο.....!εστω και μονος μου!η αρχη ειναι παντα ενας ομορφος τοπος αλλα το τελος δεν ειναι ο μονος τροπος!