Ασαρκος - Ειναι μυστηρια η χωρα των δακρυων

Δεν ειναι ωραια. Γελαω σπανια τελευταια. Δεν κοιμαμαι καλα. Δεν εχω να σου πω τα νεα μου.
Εχω χαθει με την παρεα μου και νιωθω καπως, νιωθω παγος και να σπασω περιμενω.
Παντος...Ειναι μυστηρια η χωρα των δακρυων.
Την επισκεπτομαι και αυτο ειναι δικο μου μειον.
Κατι γινετε καθυστερω και χανω πτησεις και αθελα μου στηνω την αγαπη στις αφιξεις...!
Κλεινομαι στον εαυτο μου, στην απομονωση.
Μαζευω δυναμεις στην καρδια μου για μεταμορφωση...
Εμαθα να δινω την αγαπη μην φοβασε...
Εκει θα ειμαι αν με χρειαστεις να το θυμασε...!

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Η βροχη

Εξω βρεχει...
Και η βροχη δεν μου αρεσει...
Οι σταγονες της μοιαζουν με τις ελπιδες που ειχα...

Μια, μια πεφτουν στο εδαφος και διαλυονται
Και αφηνουν σημαδια στην καρδια μου.

Δεν μου αρεσει η βροχη.
Περιμενα ενα μηνυμα σου μεσα σ'αυτην.

Σταματα την βροχη που πεφτει στην ψυχη.
Σταματα την βροχη που μου ματωνει το κορμι.

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Ηταν σαββατο

Ηταν Σαββατο και τα χειλι σου ακουμπησαν την πορτα της καρδις μου.
Πλησιασες πιο κοντα να ακουσεις τα λογια της, μα ηταν γεματη πονο.
Το αιμα ηταν φρεσκο απο την τελευταια μαχαιρια, και εσυ σαν νεο φαρμακο ηρθες για να την γιατρεψεις.
Ο φτερωτος γιατρος για μια ακομη φορα ηρθε για να με εξετασει.
Με εξετασε...
Η διαγνωση βγηκε...
Χρειαζομαι νεα καρδια...Οι πληγες ειναι πολλες και δεν γιατρευονται!
Εφυγες...Μα μου αφησες ενα γραμμα...
"Δεν μπορω να στην γιατρεψω...Αλλα σου αφηνω κατι μικρο για να με θυμασε...
Την καρδια μου..."

Παρασκευή, 04 Δεκεμβρίου 2009

Σταυρολεξο...

Αν η ζωή είναι σταυρόλεξο, τότε τα άσπρα τετραγωνάκια είναι τα πράγματα που μας λείπουν, τα κενά μας. Προσπαθείς να τα συμπληρώσεις όσο πιο γρήγορα μπορείς. Αλλά πώς ξέρεις αν έδωσες τη σωστή απάντηση;

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Οι φωτογραφιες...

Λένε ότι μία εικόνα αξίζει όσο 1000 λέξεις. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που μας αρέσει να τραβάμε φωτογραφίες. Γιατί οι φωτογραφίες. Γιατί οι φωτογραφίες μπορούν να αιχμαλωτίσουν τις στιγμές πολύ καλύτερα απ’ ότι μπορούν οι λέξεις. Τώρα, αν η ζωή μας είναι μία σειρά από φωτογραφίες στο άλμπουμ του χρόνου, πώς ξέρουμε ότι οι καλύτερες δεν έχουν ήδη τραβηχτεί;

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Στο τελος του ουρανου...

Συννεφα σκεπασαν τα ματια σου και δεν μπορω
να δω το γαλαζιο της ψυχης σου.

Η μπορα των συναισθηματων ερχετε
και εσυ κλειστικες μεσα σου.

Λιγες μερες ειχαν ηλιο μακρια σου
Και τα φωτα εκλειναν στην πρωτη πλυμηρα.

Ο ηλιος κρυφτηκε πισω απο τα βουνα του χρονου
και ενα σπουργιτη που χαθηκε κανει παρεα στην ψυχη μου.

Του μιλησα για'σενα και μαγευτηκε
οπως ο Οδυσσεας οταν ακουσε τις σειρηνες.

Δεμενη στο καταρτι της λογικης
δεν θελεις να πεταξεις κοντα στον ηλιο.

Απεραντη ομορφια κλεισμενη στο κοχυλη της ψυχης σου.
Ελα να προχωρησουμε μαζι σ'αυτο τον κοσμο των τρελων.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Λιγο πριν τον θανατο...

Λένε πως λίγο πριν πεθάνεις, περνάει όλη σου η ζωή μπροστά από τα μάτια σου… Κάτι σαν να ξεκινάς ταξίδι στην αιωνιότητα και να έχεις δικαίωμα να πάρεις μαζί σου ένα μόνο DVD. Κάποιες σκηνές τις βρήκαμε γραμμένες και κάποιες τις έχεις γράψει μόνος σου. Αυτή την ταινία θα βλέπεις ξανά και ξανά. Οι σκηνές που έπαιξες σωστά θα σου χαρίζουν απόλυτη ευτυχία και αυτό το κομμάτι της ταινίας θα λέγεται Παράδεισος. Και σε όσες έπαιξες λάθος θα νιώθεις το ακριβές ποσό δυστυχίας που προκάλεσες στους άλλους ξανά και ξανά… Και αυτό το κομμάτι της ταινίας θα λέγεται Κόλαση. Μια ταινία για μια ολόκληρη αιωνιότητα! Φρόντισε να την φτιάξεις καλή!

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009