Τρίτη, 24 Ιουνίου 2008

Ο βυθος της λιμνης μου


Φαινετε καταγαλανη,ονειρο γαληνιο...
Σαν κλεισεις τα ματια σου τη βλεπεις κι
εκστασιαζεσαι...
Μα ψαξε βαθια...
Κολυμπα στο βυθο της...
Μαυρα τα νερα της ειναι, βρωμικα...
Αυτη η βρωμια ειναι ο πονος...

Προσπαθησα να την εξαγνισω...
Το βυθο της να ομορφυνω...
Μα αυτη η λιμνη με πεθαινει...
Βουτηξε μεσα η συγχιση κι απ'το βυθο δε βγαινει...

Μες το βυθο της λιμνης μου
Ξαπλωνουνε πνιγμενες
Ολες οι αισθησεις...
Μουδιαζουν...
Καληνυχτιζουν τις μερες μου...
Σκοταδι...

Ενα ποταμακι κυλισε στη λιμνη μου
Προχθες...
Καποιοι τ'ονομασαν «ελπιδα»...
Ηρθε και παρεσυρε ολη την ασχημια...
Φως...

Κι εγινε θαλασσα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: