Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011

Σφυξ'τη γροθια σου


Μη κοιτάς ποιος βρίσκεται δίπλα σου απόψε
ούτε το μέρος που ανταμώσαμε τι είναι.
Χίλια κομμάτια την μιζέρια σου κόψε
κι αν το λέει η ψυχούλα σου μείνε.
Μείνε πλάι σ' αυτά που δειλούς ξεμπροστιάζουν
κι αν σε τρομάξουν λιγάκι, μαζέψου.
Ή τράβα εκεί που οι ξεπεσμένοι γιορτάζουν,
μα εγώ προτείνω, άντεξε, σκέψου.
Δε σου πάσαρα ποτέ λύσεις κι ευκολίες,
μα εσύ στραβά με πήρες ή μ' αγαπάς.
Την διάφορα την έκανες στις δυσκολίες
κι ακόμα αντέχεις καλά το πας.
Χρεώνεις τ' άδικα, έχεις συνέπεια
στους δήθεν χαρίζεις εφιάλτες।
Μα όσο αντέχω, θέλω να σκέφτεσαι
κι όσο αντέχεις, για πάρτη σου θα 'μαι
στη σκηνή κι όσο το χαίρεσαι
θα 'σαι ανάσα μου, θα 'σαι θυμάμαι.
Ψηλά το κεφάλι, σφίξ' τη γροθιά σου.
Σκυφτοί είναι μόνο οι ντροπιασμένοι.

BD FOXMOOR

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Δεν ειμαι καμια στατιστικη,και παραειμαι συνηθισμενος για ταινια hollywood-ιανι... Χωρις ταυτοτητα νιωθω,και ας την εχω στην τσεπη μου...

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011

Οι αγγελοι μαθαινουν να πετανε

Περασαν οι χειμωνες...
Ετρεξα το βλεμμα της ξανα...Ν'αντικρυσω...
ΕΙΔΑ ΕΝΑ ΦΩΣ
Μα ηταν σκοταδι।
ΕΙΔΑ ΜΙΑ ΣΚΙΑ
Μα ημουν εγω

ΕΙΔΑ ΕΝΑΝ ΑΓΓΕΛΟ
Μα ηταν ψεμα

Κλειδωσα τον χρονο σε εναν παλιο καθρευτη
και τον εσπασα να μην ξανακυλισει।
Ενα κομματι ακομα ματωνει την καρδια μου
για ενα δακρυ απο τα ματια της।
Και με ειπε μην δακρυζεις,
ο πονος δεν τελειωνει ποτε।
Και την πνοη μου την στερνη,
πανω στα μεταξενια της φτερα την αφησα,
και με ταξιδεψε, εκει που οι αγγελοι μαθαινουν να πετανε...

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010



Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου.
Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ' το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ' όνειρό μου.

Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
πουθενά να μη τη πεις.


Ελειπα μηνες...Ημουνα καπου μακρια...
Με φεραν πισω δυνατες φωνες...Και καποιες τυψεις,
που με ειπαν πως καπου εδω εχω γεννηθει και εχω πεθανει
χιλιαδες φορες...

Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Παλατια

Ειδα μπροστα στα ματια μου τον αγγελο που δινει την αγαπη,
ειδα ακομα αιμα να τρεχει απ'την καρδια μου.
Κανε κατι γιατι χανομαι,
ονειρο ητανε και πλεον δεν αισθανομαι...
Βρισκομαι σε αλλα μερη καπου μακρια...
ΜΑΚΡΙΑ ΑΠ'ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑ!
ΗΤΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑ,
τα λαθη τοσα πολλα,
και αναμνησεις που με γυρισαν πισω σε ολα αυτα.
ΤΩΡΑ ΝΙΩΘΩ ΠΟΝΟ
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑΖΩ ΤΟΝ ΝΕΟ ΔΡΟΜΟ!
Δεν ανηκω, δεν ανηκεις πουθενα,
δυο πλασματα που δεν εχουν πλεον συντροφια.
Και αμα την αγαπη προσπαθεις και αναζητας,
ισως και εσυ μια μερα, με βρεις εκει ψηλα...
Εκει που μ'αφησες εσυ στα ξαφνικα...


Ειχα την αναγκη να γραψω...
Με επνιγαν τα συναισθηματα....

Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010

Δεν μεγαλωσα ποτε

Ενα τελευταιο αντιο...
Σε ολους τους φιλους...
Ολα τα ομορφα καποτε τελειωνουν, για να αρχισουν ομορφοτερα (της jacki, να εισαι καλα οπου και αν βρισκεσε).
Καπως ετσι φτασαμε στο τελος...
Σας αποχαιρετω με λιγους στιχους...











Δεν μεγαλωσα ποτε, ειμαι ακομα ενα παιδι,
Μενω αυτος που ηξερες, με την γροθια παντα σφυχτη.
Οταν τα ματια μου δεν κλεινουν, οταν τα χερια παγωνουν,
Οταν τα βραδια που σκεφτομαι ποτε δεν ξημερωνουν,
Οταν το βιβλιο της ζωης, μονος μου ξεφυλλιζω,
Οταν την σκεψη κανω ζωγραφια.
Θα ηταν παντοτε μαζι μου, ομως εφυγε μακρια,
Τον Νικολα μες στο μποζα, παντα λιωμα να γελαει,
Και οταν δυσκολες με βρικανε το χερι να με κραταει.
Τον Κυριακο να με χωνει, μες στα κολπα απο μιρκο,
Τον Τρανο μου να με δειχνει πως σωστα να οδηγω,
Την μανα μου να παλευει, τιποτα να μην μου λειψει
Και αν το στραβο δρομο παρω, τον σωστο αυτη να μου δειξει,
Θυμαμαι επισης καλοκαιρια, τα βραδια μου στο στρατο,
Στο ματζεστικ να αραζουμε να τρωμε παγωτο.
Και το πρωι ποτε στο μαθημα, στον Γιαννη για καφε,
Δεν μας νοιαζανε τα φραγκα, ολα ηταν κυριλε.
Με τον Κωστα, μεθυσμενες συζητησεις στο παγκακι,
Με ρετσινα κοκα κολα και αντε να βγαζαμε ακρη,
Οσα περασα στο μποζα, και ποτε δεν τα ξεχνω,
Εκει που γνωρισα εκεινη, και με εμαθε να αγαπω,
Δεν μεγαλωσα ποτε, μενω ακομα ενα παιδι,
Τα λεω ακομα με τον ***, δεν πεθανε, μεσα μου ζει.

Κλεινω τα ματια μου, κουραστηκα,
ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ! ΟΤΑΝ ΕΦΗΒΟΣ ΘΑ ΠΑΨΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΑΓΩΣΕΙ!

Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

Σημαδι


Παλι θλιμενος...
Παλι χειμωνας...
Παλι βροχη...
Παλι βαραινω...
Σβηνουν τα φωτα...
Κατω ο κοσμος απο την "σκηνη"...
Και εγω επιμενω...
Χαρτια σκισμενα, γεματα στιχους
Γεματα ονειρα και νοσταλγιες
Γεματα φιλους, γεματα ερωτες,
Στην γειτονια μου φωτογραφιες...
Παλι σαν φαντασμα που βρισκει σκεψεις,
Ενα κερι θα αναψω...
Τα ιδια λογια, παλι αγκαλιες...
Ποιος μου τα ειπε?
Που τα θυμαμαι?
Παλι η νυχτα, καποιο τραγουδι, ψυχες, φωνες το καλοκαιρι
Και παντα μια σχεση οταν τελειωσει...
Στανταρ θα κανει πως δεν σε ξερει...
Παλι μιλαω, παλι γελαω, παλι δακρυζω, παλι τα σπαω...
Ακροβατω στην φαντασια μου,
Και σαν εχω στιχους, τους κοιταω...

Σ'αγαπησα πολυ και ας μην μεινουμε 2 ξενοι...!