Proximidade

Σχετικά με το βραβείο Proximidade:

«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!»


Proximidade is described as follows:'This blog invests and believes in PROXIMITY - nearness in space, time and relationships. These blogs are exceedingly charming. These kind bloggers aim to find and be friends. They are not interested in prizes for self-aggrandizement! Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated. Please give more attention to these writers!'This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites. You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog.

As I have to choose only eight, the Proximidade Award goes to:
Καθώς έχω μόνο οκτώ να επιλέξω, απονέμω το βραβείο με τη σειρά μου στους:

http://hdsurvive.blogspot.com/
http://darkrain67.blogspot.com/
http://www.paraxenos.blogspot.com/

Φίλοι

ειναι μια ιστορια 2 φιλων που περπατουν στην ερημο. Καποια στιγμη τσακωθηκαν ο ενας απο τους 2 εδωσε ενα χαστουκι στον αλλον. Αυτος πονεμενος, αλλα χωρις να πει τιποτα, εγραψε στην αμμο: "ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΗΣΕ". Συνεχισαν να περπατουν ωσπου βρηκαν μια οαση και αποφασησαν να κανουν μπανιο. Αλλα αυτος που ειχε φαει το χαστουκι παραλιγο να πνιγει! Οταν συνηλθε εγραψε πανω σε μια πετρα: "ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΖΩΗ". Αυτος που τον χαστουκησε και στην συνεχεια του εσωσε την ζωη, τον ρωτησε: "οταν σε χτυπησα εγραψες πανω στην αμμο και τωρα εγραψες πανω στην πετρα, γιατι? Ο αλλος φιλος απαντησε: "οταν καποιος μας πληγωνει πρεπει να το γραφουμε οπου οι ανεμοι της συγνωμης μπορουν να το σβησουν. Αλλα οταν καποιος κανει κατι καλο για'μας πρεπει να το χαραζουμε στην πετρα οπου κανενας ανεμος δεν μπορει να το σβησει.


ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ!

Οι ανάσες λιγοστεύουν
κάθε φορά που οι αλήθειες
διογκώνονται..

Παρελθον-Παρον-Μελλον

Το παρελθόν έχει πεθάνει. Το μέλλον ζει στη φαντασία μας. Η ευτυχία μπορεί να υπάρξει μόνο στο Αιώνιο Παρόν.

ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ

Αναζητήστε σωτηρία από την απάνθρωπη σκλαβιά των συναισθημάτων.
Βρείτε αρωγή στην φαντασία του μυαλού, στην γοητεία του ψέματος και
στην αλήθεια της ψευτιάς.

Γιατί το ψέμα, υποκρύπτει τις περισσότερες αλήθειες.
Ένα ψέμα δηλώνει υπεκφυγή, ίσως, αλλά και ζωντάνια.
Ματιά σπινθηροβόλα το κοιτάζουν λαχταρώντας να το
αγγίξουν.

Τι ποιο όμορφο από το ψέμα. ΟΧΙ. Όχι το ψέμα το αληθινό,
το ψέμα της ουτοπίας. Αυτό που σε οδηγεί ο νους μελαγχολώντας
με αγάπη. Σε αυτό που σε πάει η σκέψη βρίσκοντας υποκατάστατο
της ζωης. Μια αναλήθεια δέχομαι. Την θέληση να ταξιδεύω για κάτι καλύτερο,
το παραμύθι που με γεμίζει και το όνειρο που θόλωνα γίνει πραγματικότητα.

Αυτή είναι η αληθινή και η πιο ζεστή ψευτιά.

από τα ποιήματα
ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΓΛΟΥ

φίλοι....

Και στην φιλία, και στην αγάπη τελικά έρχεται ο χρόνος για ξεκαθάρισμα λογαριασμών!

Μικέλα μου κουράγιο...!!!!!!!!θα ξεκαθαρίσει το θέμα!!!είμαι εδώ για ότι και αν χρειαστείς!!!

ερωτικο hip-hop (3)

Κι έτσι απλά θέλω να ξέρω αν ακόμη με θυμάσαι,
αν χαμογελας όπως παλιά, κομμάτια μου αν ακούς όταν φοβάσαι,
αν περνάς καλά, αν ξέχασες, αν άλλαξες,
αν πέταξες αυτα που σου 'χα γράψει απλά,
είσαι γύρω μου, δεν έφυγες, δεν χάθηκες,
υπάρχεις και χαράχθηκες βαθιά μες στην καρδιά, μέσα στο χτες,
υπάρχεις πάντα, μην κλαις, ήτανε όνειρο μου λες,
μα σαν ξυπνήσω απ' το όνειρο θα 'χεις πετάξει.
Έτσι απλά σ' ευχαριστώ, σ' ευχαριστώ που 'σουν εδώ,
που εχω κάτι να θυμάμαι, εχω κάτι να πονάω,
εχω ακόμη τ' άρωμα σου, τη μορφή και τ' άγγιγμα σου,
μην ξεχάσεις να χαρίζεις την καρδιά σου ακριβά,
εγώ θα είμαι πάντα εδώ να σ' αγαπάω σιωπηλά,
να χτίζω στίχους, να θυμάμαι ξημερώματα στο κρύο,
ξημερώματα αγκαλιά, όλα ντύθηκαν αγνώριστα,
με λύγισαν τα πάντα, ψάχνω πάλι να σε βρω,
σκίζω τραγούδια και πίνω,
γράφω κι όμως δεν ξεχνάω
κι εσυ μέσα σ' ένα όνειρο γαλάζιο κι απαλλό,
είχα τόσα να πω, θέλω να ζήσω αλλά τόσα,
αν αξίζεις, σου είχα γράψει, έλα πίσω να με βρεις,
είμαι εδώ για 'σένα, ξεχασμένος στο ξημέρωμα,
πρώτη Γενάρη με την εικόνα σου νωπή,
μην με ξεχάσεις...
Θα είσαι εδώ...