Βγαλε μου τα ματια: Μπορω να δω.
Κλεισε τ'αυτια μου: Μπορω να σε ακουσω.
Και διχως ποδια, μπορω να ερθω σε σενα.
Και διχως στομα, μπορω να σ'εξορκισω.
Σπασε τα μπρατσα μου: Θα σε κρατα η καρδια μου.
Χερι σαν να ειναι φυλακισμενο.
Πνιξε μου την καρδια: Το μυαλο μου θα χτυπα.
Κι αν ριξεις στο μυαλο μου φωτια,
Θα σε κρατω μες στο αιμα μου κλεισμενη.
Δημιουργημένο για όλες τις χαμένες ψυχές... που έχουν ξεχάσει να πιστεύουν στην απεραντοσύνη της αγάπης!
Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010
Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010
Σαν αφηγησεις ενος τρελού
Θελω δυο λογια να σου πω,
Μα δεν ξερω πως να τ'αρχισω.
Φοβαμαι να γυρισω πισω,
Και ομως τα ονειρα καθε μερα
Με γυριζουν εκει,
Θελω να ζησω, μα ο χρονος μου τελειωνει
Και πρεπει να σ'αφησω.
Παμε ξανα απ'την αρχη, ισως πετυχει.
Κατοικος σε εναν πλανητη που λεγετε γη
Θελω να φυγω, ισως φυγουμε μαζι
Σε ενα μελλον που εχω φτιαξει για εμας λιγο πιο ωραιο.
Σ΄αυτο το μελλον παντα ειμαστε μαζι.
Εκει τα ονειρα μου δεν ειναι ντυμενα
Με υποσχεσεις ψευτικες, και ολα εξαρτονται απο μενα.
Μπορω τον κοσμο να γκρεμισω, να τον ξαναχτισω
Εκει ειμαι ο θεος, μπορω αγαπη να χαρισω.
Μπορω να σβησω απ'την μνημη σου τα παντα,
Να μην θυμασε τιποτα,
Να μην υπαρχω εγω, αυτο το μερος και οτι αλλο θες μπορω
Να γραφω εγω για'σενα και ας μην με ξερεις ακομα.
Θελω τοσο, να φυγω απο δω,
Να πεταξω σαν ηρωας, πανω απ'τον ατλαντικο.
Να μπορω να αγαπαω αυτα που θελω
Σαν αφηγησεις ενος τρελου...
Να χαθω...
Και ακομα κοιταω την βροχη...
Και μου θυμιζει εσενα...
Βασικα...Ειναι τοσα πολλα που θελω να σου πω...
Αλλα δεν εισαι εδω...!
Μα δεν ξερω πως να τ'αρχισω.
Φοβαμαι να γυρισω πισω,
Και ομως τα ονειρα καθε μερα
Με γυριζουν εκει,
Θελω να ζησω, μα ο χρονος μου τελειωνειΚαι πρεπει να σ'αφησω.
Παμε ξανα απ'την αρχη, ισως πετυχει.
Κατοικος σε εναν πλανητη που λεγετε γη
Θελω να φυγω, ισως φυγουμε μαζι
Σε ενα μελλον που εχω φτιαξει για εμας λιγο πιο ωραιο.
Σ΄αυτο το μελλον παντα ειμαστε μαζι.
Εκει τα ονειρα μου δεν ειναι ντυμενα
Με υποσχεσεις ψευτικες, και ολα εξαρτονται απο μενα.
Μπορω τον κοσμο να γκρεμισω, να τον ξαναχτισω
Εκει ειμαι ο θεος, μπορω αγαπη να χαρισω.
Μπορω να σβησω απ'την μνημη σου τα παντα,
Να μην θυμασε τιποτα,
Να μην υπαρχω εγω, αυτο το μερος και οτι αλλο θες μπορω
Να γραφω εγω για'σενα και ας μην με ξερεις ακομα.
Θελω τοσο, να φυγω απο δω,
Να πεταξω σαν ηρωας, πανω απ'τον ατλαντικο.
Να μπορω να αγαπαω αυτα που θελω
Σαν αφηγησεις ενος τρελου...
Να χαθω...
Και ακομα κοιταω την βροχη...
Και μου θυμιζει εσενα...
Βασικα...Ειναι τοσα πολλα που θελω να σου πω...
Αλλα δεν εισαι εδω...!
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
Μονο να'ξερες
Για αλλο ενα βραδυ, το φεγγαρι φωτιζει το σκοταδι της ψυχης μου,
Συντροφια μοναδικη, μες το ταξιδι της ζωης μου.
Και το ξερει...
Ειναι στιγμες, που το νιωθω να υποφερει με μενα, και του μιλαω για'σενα...
Του λεω ποσο σ'αγαπαω. Με βλεπει να δακρυζω, και δακρυζει και αυτο.
Μες τον ουρανο μοναχικο ειναι φεγγαρι, σαν και μενα στη γη...
Αυτου του λειπουν τ'αστερια, εμενα μου λειπεις εσυ.
Και οταν κοιμαμαι, λυπαμε, γιατι σε βλεπω στα ονειρα μου,
Και θυμαμαι...Θυμαμαι πως σου φερθηκα σκαρτα...
Θυμαμαι βραδια...Που με δακρυα στα ματια σε σκεφτομουν, σ'αγαπουσα,
Μα φοβομουν να στο δειξω.
Το ξερω αθελα μου, σου προκαλεσα πονο, ομως μιλαω απο καρδιας.
Οτι εγινε με εμας, ειναι δικη μου ευθυνη.
Οι εποχες εχουν βαρυνει την ψυχη μου, μονο να ξερες...
Πως θελω να σε μεσα στην ζωη μου...
Συντροφια μοναδικη, μες το ταξιδι της ζωης μου.
Και το ξερει...
Ειναι στιγμες, που το νιωθω να υποφερει με μενα, και του μιλαω για'σενα...
Του λεω ποσο σ'αγαπαω. Με βλεπει να δακρυζω, και δακρυζει και αυτο.
Μες τον ουρανο μοναχικο ειναι φεγγαρι, σαν και μενα στη γη...
Αυτου του λειπουν τ'αστερια, εμενα μου λειπεις εσυ.
Και οταν κοιμαμαι, λυπαμε, γιατι σε βλεπω στα ονειρα μου,
Και θυμαμαι...Θυμαμαι πως σου φερθηκα σκαρτα...
Θυμαμαι βραδια...Που με δακρυα στα ματια σε σκεφτομουν, σ'αγαπουσα,
Μα φοβομουν να στο δειξω.
Το ξερω αθελα μου, σου προκαλεσα πονο, ομως μιλαω απο καρδιας.
Οτι εγινε με εμας, ειναι δικη μου ευθυνη.
Οι εποχες εχουν βαρυνει την ψυχη μου, μονο να ξερες...
Πως θελω να σε μεσα στην ζωη μου...
Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010
Ο,τι χειροτερο
ΧΑΛΙΑ...
Παραπαταω στον δρομο, περνανε διπλα μου τα αυτοκινητα
To μπουκαλι στο χερι αδειο, σημερα εχασα την ακριβεια.
Ειναι σιγουρα οτι χειροτερο μου εχει συμβει, κομμενη η αναπνοη,
Σκοτεινιασε ο χρονος, την παγωμενη αυτη στιγμη.
ΡΙΓΟΣ
Και εγω να προσπαθω να βρω αισθησεις.
Δεν μπορω, χανω τον ελεγχο, μες στην θολουρα θα πνιγω.
Μπαινω σε λαθος αυτοκινητο, εχω πορεια μπερδεμενη,
Σπαω καθρευτες και ο δρομος επικινδυνα μικραινει
Ειμαι ενα βημα πριν το τελος, και το φλερταρω ανοιχτα,
Σταζει ο ιδρωτας κρυος, κατι ενεργει πολυ βαθεια...
Εγινα ενα με το χωμα, το αλκοολ με βυθισε σε κομα
Πηρα λαθος δρομο, αυτη η στροφη...
Τα πραγματα πηραν λαθος τροπη
Η θυμηση ειναι τραγικη.
Κριμα γιατι μου το ειχες πει,
Προσεχε πριν την αυγη, να εισαι νηφαλιος, να εχεις προκοπη
ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ...
Ημουν αντιθετος στα λογια σου, δεν σ'ακουσα την πατησα,
Τωρα τις καρδιες μας κλονησα, και το καλο μου εβλαψα.
Το πρωινο δεν ηταν σαν τα αλλα, ηταν μουντο
Εμοιαζε με κινηματογραφο βουβο
Ηθελα καποιον να μου μιλησει, μα δεν βρηκα ουτε εναν.
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Όταν τα όνειρα γίνονται εφιάλτες

Οταν τα όνειρα γίνονται εφιάλτες και οι ελπίδες απογοητεύσεις, τότε καταλαβαίνεις πως ο κόσμος δεν αξίζει. Όχι, όχι ο κόσμος αξίζει. Εσύ είσαι που δε ταιριάζεις. Η μονοτονία και η απάθεια δε σου ταιριάζουν. Θες να ουρλιάξεις γιατί ο αετός δεν πετάει πια. Δεν τον αφήνουν. Έφτασε στο σημείο να είναι μαζί με το κοράκι και το φίδι. Δεν θέλουν κανέναν να πετάει. Το ταξίδι σου όμως θα το κάνεις. Θα φύγεις και θα ψάξεις για άλλους αετούς. Και όταν τους βρεις θα πετάξετε ψηλά. Μακριά από αυτόν τον κόσμο. Μακριά απ' την προσποίηση. Ελεύθεροι. Αυθεντικοί. Τρελοί.
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Τα απιαστα ονειρα
Ολοι οι νέοι λαχταρούνε να γνωρίσουν στη ζωή την αγάπη τη μεγάλη και την πιο ιδανική. Τα όνειρα τα εφηβικά να τα ολοκληρώσουν και απ' της ζωής τις ηδονές να πάρουν και να δώσουν. Στον κόσμο αυτό υπάρχουνε δρόμοι για να περάσεις. Τα άπιαστα τα όνειρα μην προσπαθείς να πιάσεις. Είναι ωραία η ζωή να ξέρεις να τη ζήσεις όμως στ' αλήθεια πρόσεχε μπορεί και να δακρύσεις!
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
Εσυ
Τα αστερια τριγυριζουν στο μυαλο μου
Οι σκεψεις χανονται στο φως του φεγγαριου
Μονο η μορφη σου μενει
Το γλυκο σου χαμογελο που δινει πνοη σε εναν νεκρο.
Αυτα τα χειλι, που προφερουν μονο μια λεξη
ΑΓΑΠΗ
Ολα λαμπουν και ξαφνου χορευεις.
Το καλεσμα σου προσταγη,
Κι αντισταση καμια.
Ενα ονειρο ζω που το αποκαλουν ερωτα.
ΕΣΥ.Μια ζωη.
Οι σκεψεις χανονται στο φως του φεγγαριου
Μονο η μορφη σου μενει
Το γλυκο σου χαμογελο που δινει πνοη σε εναν νεκρο.
Αυτα τα χειλι, που προφερουν μονο μια λεξη
ΑΓΑΠΗ
Ολα λαμπουν και ξαφνου χορευεις.
Το καλεσμα σου προσταγη,
Κι αντισταση καμια.
Ενα ονειρο ζω που το αποκαλουν ερωτα.
ΕΣΥ.Μια ζωη.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)




