Το μονοπατι...

μην ακολουθεις το μονοπατι!
πηγαινε εκει που δεν υπαρχει μονοπατι και αφησε τα ιχνη σου!

Ποσες φορες εχουμε βρεθει σε λαθος μονοπατι? Αφησαμε εκει τα ιχνη μας? Ή ακολουθησαμε τα ιχνη καποιου αλλου? Καθε μονοπατι σε οδηγει σε εναν προορισμο! Αν στην διαδρομη φοβηθεις...γυρισε πισω! Πριν γυρισεις ομως...θυμησου πως αν δεν ακολουθησεις το μονοπατι δεν θα μαθεις ποτε τι υπαρχει στην αλλη πλευρα!

Τι λες...?

Χιλιαδες ανρωποι...χιλιαδες ψυχες...χιλιαδες ονειρα...! Ομως, ενα φεγγαρι...μια καρδια...μια ευχη... Πολλοι ανθρωποι - ενα φεγγαρι, πολλες ψυχες - μια καρδια, πολλα ονειρα - μια ευχη... Πολλοι ανθρωποι δεν καταφεραν οσα μπορει να κανει μια καρδια για να λυτρωθουν πολλες ψυχες...Ενα φεγγαρι και μια ευχη...ΕΣΥ διαλεγεις ποια θα ειναι αυτη...Αν ειχες μια ευχη...Ποια θα ηταν...?

Νησι

Εiσαι ενα νησι που δεν καταφερα να εξερευνησω
περασα φουρτουνες για να φτασω αλλα οταν εφτασα δεν μπορεσα να αραξω γιατι φυσουσε πολυ
εκανα τον κυκλο για να ξαναπροσπαθησω αλλα ειχες φυγει μακαρι να μου ξαναεδειχνες τον δρομο και ισως ο αερας να ηταν πιο ελαφρυς και τα βηματα μου πιο προσεχτικα.

Απολυτη Ευτυχια

Οταν δεις ενα αστερι να πεφτει κλαψε........
Γιατι καθε αστερι που πεφτει παιρνει μαζι του μια αγαπη.
Κλαψε γιατι ισως εσβησε μια αγαπη που δεν της δωθηκε ποτε η ευκαιρια να αφησει τα σημαδια της για παντα.........
Κλαψε γιατι ισως να εχασες οτι καλυτερο σου δοθηκε ποτε.
Κλαψε γιατι μολις εχασες κατι που θα αφηνε τα σημαδια του για μια ζωη.
Μην φοβασε να ρισκαρεις για κατι καινουργιο γιατι μπορει να ειναι αυτο που ψαχνεις...
"η απολυτη ευτυχια"

Φυλακη

Μεσα στην ερημο εχτισα μια φυλακη..
μεσα της κλειστηκα..μα εσυ βρηκες το κλειδι..
ηρθες ξαφνικα σαν βροχη..
στο γλυκα σου χειλι κρασι..
και ειχες το ασημενιο..κλειδι..
και ειδες στην ψυχη μου εσυ..
το αδειο δωματιο..ζουσα σαν μια μηχανη..
επιμονη, τυφλη να χτυπιετε στην σιωπη..
Και ηρθες γελαστη σαν παιδι, ηρθες γιορτινη μουσικη και ειχες το ασημενιο κλειδι και ειδες την ψυχη μου εσυ..!

Η καρδια....

Μπορεις να κλεισεις τα ματια σου σε οσα δεν θες να δεις..!
Αλλα δεν μπορεις να κλεισεις την καρδια σου σε οσα δεν θες να αισθανθεις..!

Ποσο αλλαξες...!

Όταν ανοιγω αυτή την πορτα την κλειστη...
μυριζω ακομα την μπογια από τους τοιχους και ζωντανευουν οι αναμνησεις...
σαν κοιταζω εκει φωτογραφιες κρεμασμενες στους τοιχους...
στα σκοτεινα αναβω παλι...εκεινο το φως...
τωρα υπαρχει όπως τοτε..πριν φυγεις...
εσυ που μου εμαθες να τρεχω να γελαω σαν παιδι...
γιατι δεν μου ειπες πώς να ζω όταν λειπεις…?