Καποτε θα ηθελα να μιλησω γι'αυτη την ΣΚΙΑ
που μας ακολουθει μες στο σκοταδι...
Αλλα μου ειναι απαγορευμενο να δωσω ενα τελος
Σε ενα παραμυθι που δεν ξεκινησε ΠΟΤΕ...
Δημιουργημένο για όλες τις χαμένες ψυχές... που έχουν ξεχάσει να πιστεύουν στην απεραντοσύνη της αγάπης!
Καποτε θα ηθελα να μιλησω γι'αυτη την ΣΚΙΑ
που μας ακολουθει μες στο σκοταδι...
Αναρτήθηκε από efhbos στις 1:25 μ.μ. 28 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Αναρτήθηκε από efhbos στις 5:36 μ.μ. 36 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Αναρτήθηκε από efhbos στις 2:52 μ.μ. 39 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Αναρτήθηκε από efhbos στις 9:51 μ.μ. 34 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ηταν Σαββατο και τα χειλι σου ακουμπησαν την πορτα της καρδις μου.
Πλησιασες πιο κοντα να ακουσεις τα λογια της, μα ηταν γεματη πονο.
Το αιμα ηταν φρεσκο απο την τελευταια μαχαιρια, και εσυ σαν νεο φαρμακο ηρθες για να την γιατρεψεις.
Ο φτερωτος γιατρος για μια ακομη φορα ηρθε για να με εξετασει.
Με εξετασε...
Η διαγνωση βγηκε...
Χρειαζομαι νεα καρδια...Οι πληγες ειναι πολλες και δεν γιατρευονται!
Εφυγες...Μα μου αφησες ενα γραμμα...
"Δεν μπορω να στην γιατρεψω...Αλλα σου αφηνω κατι μικρο για να με θυμασε...
Την καρδια μου..."
Αναρτήθηκε από efhbos στις 3:22 μ.μ. 34 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Αναρτήθηκε από efhbos στις 9:06 μ.μ. 25 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Λένε ότι μία εικόνα αξίζει όσο 1000 λέξεις. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που μας αρέσει να τραβάμε φωτογραφίες. Γιατί οι φωτογραφίες. Γιατί οι φωτογραφίες μπορούν να αιχμαλωτίσουν τις στιγμές πολύ καλύτερα απ’ ότι μπορούν οι λέξεις. Τώρα, αν η ζωή μας είναι μία σειρά από φωτογραφίες στο άλμπουμ του χρόνου, πώς ξέρουμε ότι οι καλύτερες δεν έχουν ήδη τραβηχτεί;
Αναρτήθηκε από efhbos στις 9:03 μ.μ. 29 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση