Μπηκα στο μικρο παλατι της.
Με κοιταξε. Ποσο ομορφη ηταν...
Μου μιλησε. Ξαφνιαστηκα.
Η φωνη της σαν μελωδια, υπαρχει ακομα στο μυαλο μου.
Αυτη καθισμενη στον θρονο της
και εγω λιγο πιο διπλα να την θαυμαζω.
Πισω μου...Μια εικονα...
Ενα αγορι που προσπαθει να πιασει ενα λουλουδι...
Το λουλουδι ομως ειναι μακρια...
Ποσο λυπημενο πρεπει να ειναι το αγορι...
Ξερω μονο το ονομα της...
Και τι δεν θα εδινα να την ξαναεβλεπα...
Δεν θα μου ξαναμιλησει...
Ειμαι σιγουρος...
4 χρονια μας χωριζουν...
Αραγε να ειναι προβλημα?
Μα θελω τοσο πολυ να την γνωρισω!
Δεν ξερω αν θα μου δωσει την ευκαιρια αυτη...
Να την ξαναεπισκευτω?
Αλλα τι να της πω...
Κανε μια προσπαθεια...
Και αν δεν θελει να μου ξαναμιλησει...εγω...τι...
Θα πιστευει οτι...Ειμαι 17...Αρα ειμαι μικρος...
Μα δεν ξερει...Πως...
Ισως δεν εχει σημασια...Ισως πρεπει να την ξεχασω...
Αλλα δεν θελω...!
Αραγε να με θυματε...?
Μια ευκαιρια για να γνωριστουμε...
Ισως ζηταω πολλα...
Μα τι λεω...Θα νομιζει οτι ειμαι μικρος...
Ουτε αυτην δεν θα εχω...
Λογικο ειναι...
Αλλα ειμαστε το συνολο των εμπειριων μας...
Και εγω εχω πολλες!
Ισως να εχω ζησει παραπανω απ'οσα εχει ζησει αυτη!
Τι να κανω...Πες μου κατι...
Για μια πριγκιπισσα...
Χαρτινη ψυχη
Σ'ενα φυλλο ενος παλιου χαρτιου
Ζωγραφισα την ψυχη μου
Αφηνα το χαμηλο φως να χτυπα πανω του.
Εξω ο θορυβος ηταν εκωφαντικος
αλλα συγχρονως και γλυκος.
Ο ανεμος γυρνουσε γυρω-γυρω σαν τις σκεψεις στο μυαλο μου.
Η βροχη επεφτε στο χωμα ολο και πιο γρηγορα,
οπως και εσυ εφυγες απο μενα.
Ο ουρανος ομως εχει τ'αστερια για παρεα...
Εσυ ομως χαθηκες. Μια φωνη ακουγετε μεσα σ'ολα
μα δεν ειναι η δικη σου.
Δεν ακουω πια σε σενα το "Δεν θελω να σε χασω".
Η νυχτα περασε, μα εγω εδω. Τιποτα δεν αλλαξε.
Εσυ δεν εισαι εδω. Το χαρτι μου μονο εγινε υγρο.
Προσπαθω να φωτισω να δω καθαρα την ψυχη μου
που πλεον ζωγραφισα...
Αλλα ματαια
Γιατι ειναι μαυρη και περιμενει την δικη σου
ανατολη για να γινει λαμπερη.
Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009
Σχεσεις και εφηβος
Με αφορμη ενα γεγονος που ειχα με την κοπελα μου...Καθισα και σκεφτηκα καποια πραγματα...
3 χρονια απο τοτε που γνωρισα το λυκειο...3 χρονια τωρα ανακαλυπτω τα ενδοτερα του εαυτου μου,και μου αρεσει.
Χοροι, καταληψεις, φροντιστηρια, ξενυχτια τα σαββατα, καφες τα απογευματα της κυριακης...Ειναι μονο λιγα παραδειγματα της καθημερινοτητας ενος εφηβου.
Σχεσεις με το αλλο φυλο...Αυτο που ενδιαφερει περισσοτερο καθε εφηβο.Ακομα και καποιον που λεει οτι δεν ενδιαφερετε!
Εμενα ομως με απασχολει ενα συγκεκριμενο θεμα...! Καποτε η κοπελα μου, μού ειπε οτι θελει κατι σοβαρο...Σοβαρο...(!?). Ποιος οριζει το τι θα ειναι μια σχεση...?Ποιος οριζει το που θα καταληξει?Τι ειναι βρε παιδι μου αυτη η σοβαρη σχεση?Οταν εκανα αυτη την ερωτηση μου απαντησε οτι ειναι αυτη που κραταει πολυ καιρο και αντεχει στον χρονο. Εγω παλι πιστευω οτι μια σχεση δεν χαρακτηριζετε σοβαρη απο την χρονικη περιοδο που διαρκει, αλλα απο τον χαρακτηρα και την ενταση των συναισθηματων.
Κανω λαθος...?Πειτε μου λιγο τι πιστευετε...
Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009
Ισως ενα ψεμα...
Πες μου ενα ψεμα...
Θελω να ζησω λιγο ακομη...
Ενα ψεμα μονο και θα ειμαι ευτυχισμενος...
Bροχες και καταιγιδες στην πολη των τρελωνΣυννεφα δυστηχιας και μιζεριας
σκεπαζουν πληγωμενες
καρδιες.
Μια μικρη γειτονια ειναι ο κοσμος μου.
Στρατοπεδο συναισθηματων η ψυχη μου.
Βουνα σιωπης αναμεσα στα μονοπατια
της καρδιας σου...
Και εχω χαθει στις λιμνες των ματιων σου.
Σπασμενη καρδια, κομματια δυο.
Θραυσματα πονου παντου,
μα εσυ περπατησες στην ταξιδιαρα μου βροχη.
Ελπιζω το πλοιο σου να μεινει αραγμενο
στην καρδια μου για πολυ καιρο.
Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009
My dark angel
Σου ανοιξα την καρδια μου
και πλησιασες να ακουσεις τι ειχε να σου πει.
Εκεινη την Πεμπτη την βροχερη
Με το χερι στην καρδια
σου μιλησα ειλικρινα.
Και το φεγγαρι πια κρυφο
Εχει τον διαλογο αυτο.
Του ζητησα να τον κρατησει εκει
ωσπου να'ρθει μια μερα
που θα με δει
σ'ενα μερος μακρια,
Εχοντας την δικη σου συντροφια.
Ητανε Πεμπτη η μερα αυτη
που ζωφραφισες σε μια στιγμη
ενα ονειρο και μια ευχη.
Η ζωη ειναι μικρη
και κοιταξε μην φοβηθεις
θα ειμαι παντα εγω εδω
φυλακας και συνοδηγος.
