Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

Λάο Τσε (604-502 π. Χ.)

Μια φορά ο Λάο Τσε με τους μαθητές του περνούσε μέσα από το δάσος όπου οι υλοτόμοι έκοβαν δέντρα. Εκατό υλοτόμοι χτυπούσαν τα δέντρα με τσεκούρια και το δάσος ήταν γεμάτο με πεσμένα δέντρα. Εδώ ο Λάο Τσε αντιλήφθηκε ένα δέντρο που δεν το έκοψαν οι υλοτόμοι. Το δέντρο είχε λοξό, καμπύλο κορμό με πολλά κλαδιά. Ο Δάσκαλος έστειλε τους μαθητές να ρωτήσουν, γιατί δεν έκοψαν αυτό το δέντρο.
- Είναι άχρηστο, απάντησε ο παλιότερος υλοτόμος, απ' αυτό το δέντρο δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, ούτε καυσόξυλα.
Όταν την απάντηση μετέφεραν στον Λάο Τσε εκείνος είπε στους μαθητές του:
- Να είστε σαν αυτό το δέντρο, να μάθετε να είστε άχρηστοι, τότε κανένας δε θα σας πειράζει. Αυτό το δέντρο είναι σοφό. Κοιτάξτε γύρω του τα πεσμένα δέντρα, ήταν ίσια, λυγερά και ψηλά. Φαίνεται πως αυτά τα ψηλά δέντρα ήταν υπερήφανα για τον εαυτό τους και έγιναν για κάποιους χρήσιμα. Να είστε ανώφελοι και άχρηστοι, δηλαδή μην γίνεστε εμπόρευμα, πράμα το οποίο μπορεί κανείς να το πουλήσει και να το αγοράσει.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

Η ευχή ενός ετοιμοθάνατου παιδιού


Ήταν μόλις 11 ετών και έπασχε από λευχαιμία. Βρισκόταν στο τελικό στάδιο της ασθένειας και οι γιατροί του έδιναν ελάχιστο χρόνο ζωής. Η τελευταία του ευχή πριν φύγει από τη ζωή, ήταν να βοηθήσει τους συνανθρώπους του...

Όταν ο Μπρέντεν Φόστερ από το Σιάτλ έμαθε ότι είχε μόλις δύο εβδομάδες ζωής, δεν ζήτησε κανένα ακριβό παιχνίδι ούτε διακοπές στη Ντίσνεϊλαντ. Αυτό που θέλησε να κάνει ήταν να βοηθήσει τους αστέγους.
Όπως εξηγεί ο ίδιος, όταν κάποια μέρα επέστρεφε στο σπίτι του από το νοσοκομείο, είδε μαζεμένους κάποιους αστέγους και σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να τους πάει κάτι. Έτσι αποφάσισε να περάσει τις τελευταίες ημέρες της σύντομης ζωής του, βοηθώντας τους.
Ο Μπρέντεν μπόρεσε να το κάνει επί δύο εβδομάδες μέχρι την περασμένη Παρασκευή, όταν άφησε την τελευταία του πνοή. Η ευχή του, ωστόσο, ευαισθητοποίησε αρκετούς συμπολίτες του, οι οποίοι συνέχισαν το έργο που εκείνος είχε ξεκινήσει.

Η ιστορία του 11χρονου παιδιού:

http://www.youtube.com/watch?v=YNFfbnJYifg&eurl=http://www.cosmo.gr/News/USA/221903.html


Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

το μελλον μου...


ειναι πολλες φορες που καθομαι μονος μου και σκεφτομαι,τι θα γινει σε 2 χρονια που θα τελειωσω το λυκειο?θα εχω περασει σε καποιο πανεπιστημιο?θα μπορεσω να ξεκινησω να πραγματοποιω τα ονειρα μου?ή θα πρεπει να περιμενω αλλον ενα χρονο?πως θα με βλεπουν οι αλλοι ξεροντας οτι εχω περασει στο πανεπιστημιο,και πως θα με βλεπουν επισης ξεροντας οτι δεν εχω περασει?θα εχω γινει καλυτερος?ή μηπως αυτη η αλλαγη θα με αλλαξει προς το χειροτερο?υπαρχουν επισης στιγμες που καθομαι και σκεφτομαι,με ποσους απο τους τωρινους μου φιλους 8α βρισκομαι και μετα?θα χαθουμε εντελως?και αν βρεθουμε καποια μερα...θα ειναι το ιδιο οπως και τωρα η σχεση μας?ή θα ειναι πιο επιφυλακτικη?δεν φοβαμαι αυτο που θα ερθει αλλα ειμαι πολυ περιεργος πως ειναι η πραγματικη ζωη!το μονο πραγμα που φοβαμαι σε αυτον τον κοσμο ειναι ο Θεος!κανεναν αλλο δεν φοβαμαι οσο το ΘΕΟ!

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

Υπάρχει ευτυχία?

Ο μοναδικός δρόμος για την ευτυχία είναι η αγάπη... Πρέπει να μάθω να ενεργώ σαν όλα να εξαρτώνται απο μένα! Ζώ και αξιοποιώ το σήμερα, γιατί ξέρω ότι το χθές χάθηκε, το αύριο είναι αμφίβολο, το σήμερα υπάρχει και μου ανήκει... Πορεύομαι χωρίς ζήλια και φθόνο γιατι γνωρίζω πως έχω δική μου αξία!! Η υπομονή, η ειλικρίνια και η ευθυκρισία ειναι οι καλύτερες του ανθρώπου αρετές....

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Ρίσκαρε

Όταν αγαπάς κινδυνεύεις να πονέσεις και όταν ελπίζεις κινδυνεύεις ν' αποτύχεις. Όμως δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο στη ζωή από το να μη ρισκάρεις. Όποιος δε ρισκάρει τίποτα δεν κάνει τίποτα, δεν είναι τίποτα και δεν έχει τίποτα. Μπορεί να αποφεύγει τον πόνο κ τη λύπη όμως δεν μαθαίνει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δε ζει, δεν αγαπά!

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2008

Αγάπη VS Φιλία

Καποτε η αγαπη ρωτησε την φιλια:
-τι κανεις εκει ανοητη??
και η φιλια:
-κανω να γελουν οσους εσυ κανεις να δακρυζουν!!!!

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2008

Σ' αγαπώ!


Είναι τόσο απλό,

είναι απλά δυο λέξεις

είναι κάτι που θέλω να σου πω,

μα δεν ξέρω αν θ' αντέξεις.

Ούτε ένα βιβλίο σκέψεων

δεν ξέρω αν θα φθάσει

για να εκφράσει τόσα πολλά

όσο αυτή η φράση.

Είναι απλό, τόσο απλό

μα τόσα αισθήματα από πίσω

τίποτε άλλο δεν μπορώ να σκεφτώ,

για να μπορέσω να σε πείσω.

Ότι αυτά που αισθάνομαι

μου έχουν γεμίσει την καρδιά

Ότι μαζί σου χάνομαι

Σε κάθε σου ματιά.

Μα τώρα έφτασε η στιγμή,

η στιγμή για να στο πω.

Καρδούλα μου, αστέρι μου, φατσούλα
Σ ' ΑΓΑΠΩ!

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008

Καλο μηνα!


Καλο μηνα σε ολους,εχω καταληξει σε ενα συμπερασμα και καθε φορα επιβεβαιωνομαι...καθε καινουργιος μηνας ειναι σαν μια καινουργια μερα!δηλαδη μια καινουργια μερα,μια καινουργια ευκαιρια,με νεα αρχη!ερχετε παντα μετα την νυχτα!δεν εχει σημασια αν ειναι συννεφιασμενη ή ηλιολουστη!ειναι παντα εκει!ετσι βλεπω εγω και τις μερες και τους μηνες και τους χρονους...σαν μια ανατολη και μια δυση!